بازار فولاد ایران در هفتههای پایانی پاییز در میانه یک دوگانه ناپایدار قرار گرفته است؛ از یکسو نوسانات ارزی و انتظارات تورمی قیمتها را بالا نگه داشته و از سوی دیگر، سیاستهای انقباضی دولت و افت تقاضای واقعی، رکود مصرف داخلی را عمیقتر کرده است. در این فضا، صادرات به تنها مسیر حفظ جریان نقد و تداوم تولید فولادسازان بدل شده است.
به گزارش معدن و توسعه به نقل از ایراسین، بر اساس آمار منتشرشده توسط انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، در هشت ماه نخست سال ۱۴۰۴ حجم صادرات زنجیره فولاد کشور رشد قابل توجه ۴۱ درصدی را ثبت کرده است. این جهش صادراتی از رقابتپذیری نسبی قیمت محصولات ایرانی در بازارهای منطقهای و دور زدن بخشی از محدودیتهای تحریمی حکایت دارد. این رشد صادراتی در حالی رخ داده که بازار داخلی با کاهش شدید معاملات مواجه است و بسیاری از فعالان بازار از انباشت موجودی در انبارهای تولیدکنندگان و توزیعکنندگان خبر میدهند.
در روزهای اخیر، با عقبنشینی موقت نرخ دلار آزاد، قیمت برخی محصولات فولادی در بازار آزاد اندکی تعدیل شد، اما این کاهش موقتی و محدود بوده و نتوانسته روند کلی صعودی را معکوس کند. فعالان بازار معتقدند که با نزدیک شدن به پایان سال و افزایش هزینههای تولید از جمله انرژی، حملونقل و مواد اولیه فشار هزینهای بر تولیدکنندگان تشدید خواهد شد. این افزایش هزینهها ناگزیر به انتقال به قیمت نهایی منجر میشود، حتی اگر تقاضای داخلی همچنان ضعیف باقی بماند.
فشار هزینهها در آستانه پایان سال
با این حال، در داخل کشور چشمانداز کوتاهمدت چندان روشن نیست، سیاستهای انقباضی احتمالی در بودجه ۱۴۰۵، کاهش قدرت خرید مصرفکنندگان نهایی و تداوم رکود در بخش ساختوساز و صنایع پاییندستی، تقاضای واقعی را تحت فشار قرار خواهد داد. در سه ماه باقیمانده تا پایان سال، انتظار میرود قیمت محصولات فولادی به دلیل فشار هزینهای همچنان روند صعودی ملایمی داشته باشد، اما این افزایش قیمتی بیش از آنکه ناشی از رونق تقاضا باشد، نتیجه تورم هزینهای و نوسانات ارزی خواهد بود. در نتیجه، رکود داخلی عمیقتر شده و تولیدکنندگان برای حفظ حاشیه سود خود ناچار به تمرکز بیشتر بر بازارهای صادراتی خواهند شد.
آخرین نظرات: